گل مرداب

حرف دل

 ای تک افتاده ی غمگین  گل روییده ی مرداب 

 ای که دور از همه گلها غم خسته ات شده بی تاب

 تو تن آلوده ولی پاک گل زیبای اسیری

 شاید این سهم تو بوده توی این برکه بمیری

حرف تازه ای نداری گرچه سرشار صدایی

قصه هاتو بگو با من تو که با من آشنایی

گفتنی های زیادی روی لبهای تو مرده تو غرببه ای تو دنیا غم تو کسی نخورده

در سکوت سرد مرداب دل به تنهایی سپردن انتظار تو چه سخته مثل انتظار مردن

ای تک افتاده ی پر پر که شدی اسیر طوفان تو غریب و بی پناهی به غریبی بیابان